Arakawa No. 1 Retention Basin, Waterretentievoorziening in Sakura-ku en Toda, Japan

Het retentiebekken nr. 1 van de Arakawa strekt zich 8,1 km uit langs de linkeroever van de Arakawa, tussen de Hanekura-brug en het traject tussen de Kōtama- en Sasame-brug, in de prefectuur Saitama. Een omringende dijk scheidt het van de rivier en een ringdijk van het binnenland. Binnenin ligt het Saikomeer, 8,1 km lang en 1,18 km2 groot, dat 10,6 miljoen m3 water bergt; de Kōtama-brug van de Tokyo Gaikan-snelweg kruist het in het midden.

In 1973 door het toenmalige ministerie van Bouw gepland als een van vijf retentiebekkens tegen hoogwater en droogte in de middenloop van de Arakawa, is het tot nu toe het enige voltooide. Het Saiko-reservoir kreeg in 1995 zijn naam en was in maart 1997 klaar; het bekken zelf in 2003. In augustus 1999 nam het voor het eerst hoogwater op, en tijdens tyfoon Hagibis in 2019 bergde het 35 van de 39 miljoen ton inhoud.

Het Saiko Nature Learning Center in het bassin leert bezoekers over waterbeheer en toont hoe Japanse engineering milieukwesties aanpakt. De faciliteit laat zien hoe infrastructuur op praktische manieren met de lokale natuur samenwerkt.

Het gebied stroomafwaarts van de Sahitama-brug, beschermd vanwege de resterende natuur in de metropoolregio, is gesloten voor bezoekers. Het Saikomeer en de omliggende parken bereikt men over de weg; de aansluiting Toda-Nishi van de snelweg Tokyo Gaikan en nationale weg 17 lopen door het bekken. Van juli tot september wordt het waterpeil van het meer ongeveer 2,3 m verlaagd om ruimte voor hoogwater te houden.

De locatie functioneert tegelijkertijd als openbare leerruimte en overstromingsbeschermingssysteem, waardoor bezoekers kunnen zien hoe engineeringfunctie en milieuonderwijs samenwerken. Dit dubbele doel is ongewoon en weerspiegelt een praktische benadering van landgebruik.