Kakujō-in, Boeddhistische tempel in Mitoyo, Japan

Kakujō-in is een shingon-boeddhistische tempel van de Omuro-school in Mitoyo, prefectuur Kagawa, met de volledige naam Daineizan Fudō Gokokuji Kakujō-in. Het hoofdbeeld is een duizendarmige Kannon, en de tempel is de 19e halte van de pelgrimsroute langs de 33 Kannon-tempels van Sanuki. De tempel staat op het terrein van het voormalige kasteel Nio; de klokkentoren, tussen 1573 en 1614 gebouwd in momoyama-stijl, is een nationaal aangewezen belangrijk cultureel goed.

De tempel werd in 819 gesticht door Kūkai (Kōbō Daishi) en heette eerst Bodaishin-in; in de Ōei-periode (1394–1427) werd hij herbouwd door de monnik Zōon. In 1579 brandde hij af tijdens de veldtochten van de Chōsokabe-clan en werd opnieuw opgetrokken. In de Hōei-periode (1704–1710) verhuisde men hem naar het terrein van kasteel Nio en kreeg hij de naam Kakujō-in.

Kakujō-in is de 19e halte van de bedevaart langs de 33 Kannon-tempels van Sanuki; het hoofdbedd is een duizendarmige Kannon. De tempel behoort tot de Omuro-tak van het shingon-boeddhisme en draagt de rang van bekkaku honzan (bijzondere hoofdtempel). De volledige naam luidt Daineizan Fudō Gokokuji Kakujō-in.

Kakujō-in staat op de plek van het vroegere kasteel Nio, waardoor de toegang naar hoger gelegen grond voert. De tempel is de 19e halte van de bedevaart langs de 33 Sanuki Kannon-tempels, 10,7 km van halte 18, Hōshaku-in, en 3,5 km van halte 20, Hōrin-ji. De klokkentoren uit 1573–1614 is een Important Cultural Property.

De klokkentoren van de tempel, tussen 1573 en 1614 gebouwd in momoyama-stijl, werd op 26 februari 1947 aangewezen als Important Nationaal Cultureel Goed. Het is het enige door de staat aangewezen bouwwerk op het terrein, en de aanwijzing ging de meeste naoorlogse erfgoedlijsten vooraf.