Saikoku-ji, Boeddhistische tempel in Onomichi, Japan

Saikoku-ji is een Shingon-boeddhistische tempel in Onomichi waarvan de hoofdhal (kondō) uit 1386 en de drielaagse pagode uit 1429 beide Belangrijke Culturele Eigendommen zijn. De Niomon-poort uit 1648 herbergt een 2 meter lange strooien sandaal. De tempel is het hoofdtempel van de Shingon-sekte Daigo-ha.

Volgens de tempeltraditie stichtte Gyōki Saikoku-ji tijdens de Tenpyō-periode (729-749) na een droom van Kamo Myōjin. Een brand verwoestte in 1066 de meeste gebouwen, maar de monnik Keiban bouwde ze in opdracht van keizer Shirakawa weer op, en in 1081 bedekte een groot complex de helling van de Atago-yama. In 1108 werd het een keizerlijke gebedstempel met meer dan 100 dochtertempels, en in 1312 verleende keizer Hanazono de naam Saikoku-ji.

Saikoku-ji is de speciale tempel van de Chūgoku-bedevaart langs 33 Kannon, tussen Jōdo-ji en Senkō-ji, en halte 16 op de Chūgoku-route van 49 Yakushi. Het is ook halte 19 van de 24 Sanyō Hana no Tera-tempels en halte 6 van de Bingo-route langs 33 Kannon. Het verborgen hoofdbeeld, een Yakushi Nyorai, zou uit Zentsū-ji in Sanuki komen.

Plan tijd in voor het beklimmen van de stenen trappen, want de hoogteverschillen vereisen behoorlijke fysieke inspanning. De toegang tot het interieur houdt in dat je op verschillende niveaus binnen het tempelterrein navigeert.

De 2 meter grote strooisandaal aan de in 1648 gebouwde Niomon-poort is het symbool van de tempel; de poort, de hoofdhalle van 1386 en de drielaagse pagode van 1429 zijn Belangrijke Culturele Eigendommen en maken deel uit van een Japans erfgoedsite.