Ibaraki-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Ibaraki-jinja is een shinto-heiligdom in de stad Ibaraki, in de prefectuur Osaka, opgebouwd uit traditionele houten gebouwen met pannendaken op een met bomen omzoomd terrein. De hoofdhal en de bijgebouwen zijn rondom een centrale binnenplaats gerangschikt, met een grindpad dat naar het gebedsgebied leidt.

Volgens de overlevering van het heiligdom gaat de oorsprong terug tot 807, toen Sakanoue no Tamuramaro het dorp Keikiri no Sato en het Ameno-Iwatowake-heiligdom stichtte, nu het binnenheiligdom. Het heiligdom stond in Miyamoto-machi en werd later naar de huidige plek verplaatst, volgens de overlevering bij de bouw van kasteel Ibaraki door Kusunoki Masashige. In 1580 schonk Nakagawa Kiyohide 13 koku grond.

Het heiligdom is gewijd aan Susanoo-no-Mikoto, een centrale figuur uit de Japanse mythologie. In juni vindt er een ritueel plaats waarbij bezoekers door een grote ring van riet lopen, een gebaar dat onheil voor de komende maanden moet verdrijven.

Het heiligdom ligt op loopafstand van meerdere treinstations in de stad Ibaraki en leent zich goed als korte tussenstop. 's Ochtends vroeg een bezoek brengen is doorgaans rustiger, omdat het terrein tijdens feestdagen en vakanties meer bezoekers trekt.

Achter de hoofdhal bevindt zich een oude put genaamd Kuroi no Shimizu, waarvan wordt gezegd dat de veldheer Toyotomi Hideyoshi die gebruikte voor zijn theeceremoniën. De put is nog steeds zichtbaar en verbindt de plek met een heel ander hoofdstuk van de Japanse geschiedenis.