Yoda-ji, Boeddhistische tempel in Higashikagawa, Japan

Yoda-ji is een tempel van de Shingon-shū Zentsūji-ha op de berg Iō in Higashikagawa, Kokūzō-in genaamd. Het terrein omvat een Niō-poort, een klokkentorenpoort, een hoofdhalle met een Yakushi Nyorai-beeld, een Daishidō uit de Muromachi-periode, een gomadō en een 13 m hoge tahōtō uit 1984. Stenen beelden van kikkers, slangen en kraanvogels staan verspreid over het erf, en de Okunoin Daishidō ligt op de heuvel erboven.

In 739 door Gyōki gesticht als tempel van de Hossō-school met de naam Yakuō-ji, later door Kūkai omgevormd tot Shingon en hernoemd tot Jingū-ji. Vanaf het einde van de 13e eeuw maakte de monnik Zōon er een tempel met meer dan 1.000 filialen van, die de titel Kokūzō-in kreeg. De oorlogen van Toyotomi Hideyoshi tegen de Chōsokabe verwoestten in de Azuchi-Momoyama-periode de meeste gebouwen; Matsudaira Yorishige, eerste heer van Takamatsu, financierde de wederopbouw aan het begin van de Edo-periode, en in de Meiji-periode werd de naam Yoda-ji.

Yoda-ji is een van de heiligdommen van de zeven geluksgoden van Sanuki, gewijd aan Jurōjin, en dient als binnenste heiligdom van de bedevaart langs de 88 tempels van Shikoku. De tempel heette Jingū-ji en kreeg in de Meiji-periode de naam Yoda-ji, naar het vroegere district Yoda. In de tuin van de in de Muromachi-periode gebouwde Daishidō worden in voorjaar en najaar theeceremonies in de open lucht gehouden.

Het terrein is vrij toegankelijk; de schatkamer is open van 9.00 tot 16.00 uur en gesloten rond Nieuwjaar. Vanaf de bushalte Ouchi aan de Takamatsu-snelweg is het 12 minuten lopen, 17 minuten vanaf halte Ouchi Nokyo-mae van de Okawa-buslijn Kida en 30 minuten vanaf station Sanbonmatsu (Kotoku-lijn). De Oku-no-in-hal ligt op de helling boven het tempelterrein.

De tempel bewaart drie nationaal aangewezen Belangrijke Culturele Eigendommen: een houten staand beeld van Fudō Myōō met twee begeleidende figuren, een Jizō-mandala op zijde en een zijden rol met het Parinirvana van de Boeddha. Op het terrein staan ook een 13 meter hoge tahōtō-pagode uit 1984 en een muku-boom die in 1954 tot provinciaal natuurmoment werd verklaard.