Inage-sengen-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Inage-sengen-jinja is een Shinto-heiligdom in Inage-ku, Chiba, gewijd aan Konohanasakuya-hime, met Ninigi en Sarutahiko als mede-vereerde kami. De herbouw van 1187 bepaalde de aanleg: de heuvel werd opgeworpen in de vorm van de Fuji, drie toegangswegen volgen de klimroutes van de Fuji en het gebouw kijkt over de baai van Tokio naar de Fuji. Het huidige gebouw dateert van 1966, nadat een brand met onbekende oorzaak in 1964 het bouwwerk van 1187 verwoestte; in 2015 kwam er een schrijnpoort bij.

Het heiligdom diende eeuwenlang als religieus centrum in het Inage-gebied en ontwikkelde zich samen met de lokale gemeenschap. De oorsprong en ontwikkeling ervan zijn verbonden met de geschiedenis van het district en de vereerdetradities die hier zijn gevestigd.

De kagura van het heiligdom, een twaalfdelig dansdrama, werd in 1504 onderwezen door een artiest uit Kyushu aan priester Okoshi Kuranosuke en daarna doorgegeven aan de dorpelingen. In 1962 aangewezen als immaterieel volkscultuurgoed van de prefectuur, begint het met een miko-dans om de goden te verwelkomen en eindigt het met een okagura-dans om hen uit te luiden. Behalve bij de miko-dans dragen de uitvoerenden maskers en beelden Japanse mythen uit in mime, beïnvloed door de verfijnde Edo-kagura.

Het heiligdom is het best te bezoeken in de warmere maanden of tijdens lokale feestperiodes wanneer de terreinen het meest toegankelijk zijn. Bezoekers moeten de traditionele etiquette volgen door hun handen en mond te reinigen voordat zij de belangrijkste gebieden benaderen.

De kagura van het heiligdom, een gemaskerd dansdrama in twaalf delen, werd in 1504 onderwezen door een uit Kyushu afkomstige artiest aan priester Okoshi Kuranosuke, die het aan de dorpsbewoners doorgaf; de prefectuur Chiba verklaarde het in 1962 tot immaterieel volkscultuurgoed. De uitvoering begint met een miko-dans om de goden te verwelkomen en eindigt met een afscheidsdans en hayashi-muziek.