Migukurumitama-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Migukurumitama-jinja is een shinto-heiligdom in Tondabayashi, prefectuur Osaka, oostwaarts gericht op de berg Nijō. De hoofdhalle (herbouwd in 1660) staat op een heuvelflank, met een bovenste gebedshal ervoor en een onderste gebedshal aan de voet. Daarachter ligt een heilige heuvel met vier kofun-graven, waaronder een 58 meter lange sleutelgatvormige grafheuvel.

Volgens de overlevering van het heiligdom werd het gesticht in het tiende jaar van keizer Sujin (traditioneel 88 v.Chr.), toen de keizer de wilde geest van de godheid uit het Kitsuki Taisha in Izumo hier liet vestigen. In 1331 werd het heiligdom tijdens de oorlog om kasteel Akasaka door troepen van het shogunaat platgebrand en later herbouwd met door Kusunoki Masashige geschonken grond. De Kishu-veldtocht van Toyotomi Hideyoshi in 1585 verwoestte de hallen en 17 bijtempels; de hoofdhalle werd in 1660 herbouwd.

Het heiligdom heet ook Shimosuibun-no-yashiro en vormt met de heiligdommen Take-Mikumaru en Nishikori de „drie Mikumari-heiligdommen van Kawachi”. De naam komt van mikukuru-mitama, „in water zwemmende geest”, omdat de godheid een watergod is. Het herfstfeest valt op de derde vrijdag van oktober.

Het heiligdom is het best te voet bereikbaar en werkt goed als onderdeel van een ontspannen wandeling door het omliggende gebied. De gronden zijn vrij toegankelijk en vereisen geen speciale voorbereiding of uitrusting.

Achter de hoofdschrijn rijst een heilige heuvel op met vier grafheuvels. De grootste, een sleutelgatvormig graf van ongeveer 58 meter lang uit de vroege Kofun-periode, wordt vereerd als het binnenste heiligdom; rond 1930 zou daarbij een bronzen spiegel zijn gevonden, en op de heuvel zijn cilindrische haniwa aangetroffen.