Sōja Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Het Sōja-heiligdom is een shinto-heiligdom in Tsuyama dat meerdere regionale geesten op een heilige plaats voor gemeenschappelijke aanbidding verzamelt. Het hoofdgebouw toont de architectuurstijl Nakayama-zukuri, met een eenvoudig dakontwerp en een goed onderhouden houten structuur.

Volgens de overlevering van het heiligdom werd de godheid Ōnamuchi in 564 voor het eerst vereerd in Hondate, ongeveer 1 km westelijk van de huidige locatie, zonder bevestigde grondslag. Nadat de provincie Mimasaka in 713 was gevormd en haar hoofdstad in 714 was gesticht, werd het heiligdom hierheen verplaatst en werden de godheden van alle 65 districten, waaronder Nakayama en Takano, verenigd als sōja van de provincie. Betrouwbare bronnen beginnen in 1569, toen Mōri Motonari de landerijen bevestigde; de heren van Tsuyama, Mori en later Matsudaira, schonken goederen, en na de Meiji-restauratie werd het als prefecturaal heiligdom gerangschikt.

Het heiligdom is gewijd aan Ōkuninushi, een godheid die door de lokale gemeenschap wordt vereerd voor voorspoedige en harmonieuze dagelijkse leven. Bezoekers zien hoe bewoners hier tijdens festivals samenkomen om te vieren met traditionele muziek, dansen en offers.

Bezoekers moeten zich purificeren in het waterbakken voordat zij de hoofdhal benaderen en de traditionele gewoonte van belluiden en respectvolle buiging volgen. Het heiligdom ligt in een rustig gedeelte van Tsuyama met verharde paden omzoomd met bomen.

Het heiligdom had de rang van prefecturaal heiligdom (kensha) in het moderne rangstelsel voor heiligdommen, niet Ken-sha zoals vaak ten onrechte wordt vermeld; het werd ook aangewezen als heiligdom dat offers van heilig voedsel en stof ontving. De hoofdhal werd in 1562 herbouwd door Mōri Motonari ter herinnering aan een militaire overwinning en in 1657 grondig hersteld door de Tsuyama-heer Mori Naganaga.