Kamayama Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Kamayama Shrine is een shinto-heiligdom in Wakayama, Japan, gebouwd in de Kasuga-zukuri-stijl. De houten hal heeft een donkergrijs dak met opwaarts gebogen uiteinden en een gouden rond embleem onder de geveltop. Onder de dakrand hangen witte zigzagpapieren stroken, en een korte stenen trap leidt naar de ingang. Een grote stenen torii staat op de geplaveide toegangsweg.

Het heiligdom komt voor in de Engishiki-registers van 927 en werd ten minste vanaf 1381 bediend door de erfelijke priesterfamilie Ukai. De troepen van Toyotomi Hideyoshi verwoestten het in 1585; Asano Yoshinaga bouwde in 1600 een klein heiligdom opnieuw op, en Tokugawa Yorinobu financierde de honden in 1669. In 1915 was het het enige heiligdom dat van dorpsheiligdom werd bevorderd tot de hoogste rang, kanpei-taisha.

Het heiligdom dankt zijn naam aan Kamayama, de in de Kojiki en Nihon Shoki genoemde plaats waar Itsuse no Mikoto werd begraven. Tot de Meiji-periode gaf de familie Ukai het priesterschap erfelijk door en voerde zich terug op de visser Nihotsu no Ko uit de Kojiki. Tegenwoordig is het heiligdom de middelste stop van de „drie-heiligdommenbedevaart” (sansha mairi) met Hinokuma en Kunikakasu Jingu en het Itakiso-heiligdom, alle in de stad Wakayama.

Het heiligdom ligt op tien minuten lopen van station Kamayama aan de Kishigawa-lijn van de elektrische spoorweg van Wakayama. De grafheuvel ligt achter de hoofdhalle op een heuvel van ongeveer negen meter; opgravingen zijn verboden omdat het Bureau van het Keizerlijk Huis hem als keizerlijk graf beheert. Het terrein beslaat 34.979 vierkante meter.

Achter de hoofdhalle ligt het graf van Kameyama, een ronde kofun van ongeveer 6 meter in doorsnee en 1 meter hoog op een heuvel van zo'n 9 meter. Het keizerlijk hofagentschap heeft het aangewezen als graf van Itsuse no Mikoto, waardoor opgravingen verboden zijn. Drie bewakersfamilies, Ukai, Kino en Kasano, onderhielden het vroeger.