Rokkōsaki Lighthouse, Stenen vuurtoren in Suzu, Japan.

Rokkōsaki Lighthouse is een stenen toren aan de kust bij Suzu, gelegen om scheepvaart door de Japanse Zee te begeleiden. De structuur markeert gevaarlijke rotsachtige gebieden en helpt bij veilige doorgang van scheepvaartverkeer in de regio.

De op 10 juli 1883 voltooide en diezelfde dag ontstoken vuurtoren vergde ongeveer twee jaar bouwwerk. De witte steen werd in Anamizu gewonnen, per schip naar Noroshi gebracht en met een kabel de klif opgetrokken. Het ontwerp wordt vaak toegeschreven aan Richard Henry Brunton, die echter in 1876 naar Schotland was teruggekeerd. In 1963 werd de toren geautomatiseerd en onbemand, kreeg hij A-status als behoudsvuurtoren en in 2024 verbrijzelde de aardbeving op het Noto-schiereiland zijn fresnellens.

Bewoners noemen hem de vuurtoren van Noroshi, naar de wijk waar hij staat. In 2017 kreeg hij de titel "vuurtoren van de liefde", verbonden met zijn ligging boven de Japanse Zee. De toren heeft een vaste lens met roterend scherm, uniek in Japan.

Er is geen parkeerplaats bij de vuurtoren; de enige toegang is te voet, ongeveer zeven minuten van de bushalte Noroshi aan de Suzu Bus-lijn Noroshi-Iida. Twee paden leiden omhoog: een tegenover het wegrestaurant Michi-no-Eki Noroshi, het andere vanaf de weg naast het Rokko Ryokan. De toren staat op kliffen van 50 meter.

De lantaarn draagt de enige plaat met het chrysantwapen die in een Japanse vuurtoren voorkomt, geschonken ter herinnering aan de bouw. De lens staat vast en een roterend scherm veroorzaakt de flitsen, omgekeerd aan de meeste vuurtorens. De aardbeving op het schiereiland Noto van 1 januari 2024 verbrijzelde het bovenste deel van de fresnellens; het licht werd omgezet naar led en het herstel was op 25 maart 2025 voltooid.