Kaichū Inari Shrine, Inari-schrijn in Shinjuku, Tokio, Japan

Kaichū Inari-jinja is een klein Inari-heiligdom in Hyakunin-chō, Shinjuku, ongeveer 100 m ten westen van het JR-station Shin-Ōkubo. Een hoge stenen pilaar rechts draagt de naam 中稲荷神社 in verticale zwarte tekens; links daarvan beschut een rood geschilderd houten frame met zadeldak een grote lichtgrijze lantaarn met donkere markeringen. Daarboven loopt een donkere houten lattenbalk, en verder naar links draagt een ronde stenen pilaar een balk waaraan witte papieren stroken hangen.

Gesticht in 1533, aan het einde van de Muromachi-periode, ontstond de schrijn toen Inari no Ōkami werd vereerd als beschermgod van Ōkubo. In de Edo-periode legerde het Tokugawa-shogunaat hier zijn korps van honderd musketiers, dat de wijk Hyakunin-chō haar naam gaf. De hoofdhalle brandde in 1945 af bij een luchtaanval en werd in 1960 herbouwd met hout uit de Ise-schrijn.

Het heiligdom staat bekend om voordeel bij gokspelen, en de naam Kaichū („alles raak”) komt uit een legende: een artillerieofficier uit de Edoperiode droomde van de Inari-godheid en raakte daarna bij elke schietoefening het doel. Het jaarlijkse feest omvat een optocht van het musketierskorps Hyakunin-tai, in 2002 ingeschreven als immaterieel volkscultureel erfgoed van Shinjuku.

Het heiligdom is bereikbaar vanaf de straat maar ligt in een smal steegje dat gemakkelijk kan worden gemist. Bezoekers moeten langzaam door de straten van Shinjuku lopen en het rode torii-poort zoeken om de bescheidene ingang te vinden.

De naam Kaichū betekent „elke keer raak schieten”: een schutter van de honderd musketiers van het Tokugawa-shogunaat, die zijn richtvermogen niet verbeterde, droomde van de Inari-godheid, oefende en trof daarna bij elk schot. De jaarlijkse optocht van die eenheid staat sinds 2002 als immaterieel cultureel erfgoed van Shinjuku geregistreerd.