Qenbudo, Basaltgrotten in Toyooka, Japan

Genbudō is een groep van vijf basaltgrotten in Toyooka gevormd door vulkanische activiteit ongeveer 1,6 miljoen jaar geleden. De grotten vertonen karakteristieke zeshoekige basaltkolommen die zich ontwikkelden toen de lava afkoelde.

De confucianistische geleerde Shibano Kuriyama bezocht de plek in 1805 en liet er de inscriptie 'Gun'yaku sōki' achter; bij een tweede bezoek in 1807 gaf hij de grot de naam Genbudō. In 1884 muntte de geoloog Koto Bundjirō op basis van deze grot het Japanse woord voor basalt, genbugan. In 1926 stelde Motonori Matuyama er omgekeerde magnetisatie vast en in 1929 publiceerde hij de eerste theorie over de omkering van het aardmagnetisch veld.

De vijf grotten dragen de namen van de vier Chinese beschermgoden van de windstreken: Genbu (noord), Seiryu (oost), Byakko (west) en twee Suzaku-grotten (zuid). De geleerde Shibano Kuriyama, die de hoofdgrot in 1807 zijn naam gaf, koos deze namen; diezelfde grot leverde het Japans later het woord genbugan voor basalt.

Het Genbudō-park is sinds 1 augustus 2022 tegen betaling toegankelijk; de opbrengst bekostigt het onderhoud. Vanaf station Genbudō aan de overkant vaart een betaald pontje in ongeveer drie minuten over de Maruyama-rivier; bij slecht weer vaart het niet, dus informeer vooraf. Vanaf station Kinosaki Onsen duurt een taxirit ongeveer acht minuten; vanaf Toyooka brengt een stadsbus naar Akaishi, waarna nog circa vijftien minuten lopen. Vanaf oktober 2021 zijn uitkijkplateaus, een rustgebouw, toiletten en paden aangelegd.

In 1926 stelde Motonori Matuyama van de Keizerlijke Universiteit van Kyoto vast dat de basalt hier een omgekeerde magnetische polariteit heeft; in 1929 publiceerde hij de eerste theorie over omkering van het aardmagnetisch veld. Om die ontdekking werd de locatie in 2022 opgenomen in de lijst van de eerste 100 geologische werelderfgoederen van de IUGS.