Ōji Shrine, Shinto-schrijn in Japan

De Oji-Tempel is een Shinto-heiligdom in Ōji-Honchō gebouwd in de Ishi-no-ma-zukuri bouwstijl, een traditionele Japanse constructiemethode. Het heiligdom volgt een typische indeling met een ingangspoort, een gebedgebied en een binnenhelligdom waar de meest heilige religieuze voorwerpen worden bewaard.

De stichtingsdatum is onbekend; een steen naast de ginkgo vermeldt dat de familie Toyoshima het heiligdom tussen 1321 en 1324 stichtte en daarbij een Kumano-Wakamiya-godheid hierheen overbracht. Ōta Dōkan, bouwer van het kasteel van Edo, zou in het terrein schuiling hebben gezocht voor een storm onder een kastanjeboom. Begin Meiji aangewezen als quasi-keizerlijk heiligdom, brandde het in 1945 af en werd het in 1959-1964 en 1982 herbouwd.

Het heiligdom geeft zijn naam aan de wijk Ōji. Het augustusfeest op de eerste zondag omvat een mikoshi-optocht en de Dengakumai van het Ōji-heiligdom, een dengaku-dans die geldt als immaterieel volkscultuurgoed van de wijk Kita. Langs de sandō staat het Seki-heiligdom, gewijd aan de haargodheid Seki no Chōmaru, vereerd door pruikenmakers en kappers.

Het heiligdom ligt op 3 minuten lopen van de noorduitgang van station Ōji (Keihin-Tōhoku-lijn) of uitgang 3 van de Namboku-lijn van de metro van Tokio, op 5 minuten van Ōji-ekimae (Toden Arakawa-lijn) en op 7 minuten van Asukayama. Een achtertrap vanaf het Otonashi Shinsui-park leidt omhoog naar de grote ginkgo. Er is parkeergelegenheid en de toegang tot het terrein is gratis.

De reusachtige ginkgo langs de sandō, 24,2 m hoog met een stamomtrek van 5,2 m, zou bij de stichting van het heiligdom zijn geplant en werd in 1939 tot Natuurmonument verklaard. Hij overleefde het bombardement van 1945 met schade aan de bovenste stam. Een nabije steen, een tastbaar cultureel goed van Tokio, herinnert aan de stichting.