Sarutani Dam, Zwaartekrachtdam in Gojō, Japan

De Sarutani Dam is een betonnen zwaartekrachtdam op de Kumano-rivier in de stad Gojō, prefectuur Nara, Japan. De dam is 74 m hoog en 170 m lang en houdt een stuwmeer tegen dat de omliggende regio van water voorziet.

De Sarutani-dam werd vanaf 1949 gepland binnen het Totsukawa-Kinokawa-ontwikkelingsproject; in 1952 nam de staat de werken over. De schadevergoedingsonderhandelingen met bewoners van Oto en Tenkawa, die zich verzetten tegen het onder water zetten van 95 huishoudens en het einde van het houtvlotten, sleepten aan tot 1954. Op 24 september 1956 begon het vollopen, in april 1958 de exploitatie.

De dam ligt in een bebost dal en heeft de loop van de rivier zichtbaar veranderd. Bezoekers kunnen zien hoe het opgeslagen water de omliggende akkers voedt en de nabijgelegen dorpen voorziet van water tijdens droge periodes.

De dam is gemakkelijk te bereiken via een hoofdweg en biedt een goed zicht op de constructie en het dal eronder. Een online camerasysteem stelt bezoekers in staat om waterstanden en actuele omstandigheden te controleren voordat ze aankomen.

De Sarutani-dam is een van slechts twee dammen die rechtstreeks door het Japanse ministerie van Land, Infrastructuur, Transport en Toerisme worden beheerd en helemaal geen hoogwaterbescherming hebben; de andere is de Ashibetsu-dam op Hokkaido. Het water gaat via de Amatsuji-tunnel van het stroomgebied van de Kumano-rivier naar dat van de Kino-rivier, waar het de centrales Nishiyoshino nr. 1 en nr. 2 van J-Power aandrijft voordat het zo'n 10.438 ha landbouwgrond bevloeit.