Izumianashi-schrijn, Shintoschrijn in Izumiotsu, prefectuur Osaka, Japan

Izumianashi-jinja is een sintoïstische schrijn in Izumiotsu met een hoofdzaal in hout omgeven door een oud bos met een 600 jaar oude kamferboom en ongeveer 80 houten beelden van historisch belang. De schrijn heeft twee torii-poorten op ongebruikelijke wijze aan de ingang gerangschikt en is gewijd aan een weefgodin en landbouwgod.

Volgens de overlevering van de schrijn werd hij gesticht in 672, al verbinden andere verhalen de oorsprong met keizerin Jingū of de oostelijke veldtocht van keizer Jimmu. In 738 ontving hij 1.300 koku schrijnland van keizer Shōmu, en hofverslagen vermelden rangen toegekend in 865 en 868. In 1602 liet Toyotomi Hideyori de hallen herbouwen onder magistraat Katagiri Katsumoto.

De hoofdgodheid Takuhata Chichihime-no-Mikoto is een aan weven verbonden godin, passend bij de textielindustrie van Izumiotsu, die in de Edoperiode ontstond. Het jaarlijkse Takuhata-festival vindt plaats op 1 november. Voor de gebedshal staan twee torii naast elkaar, elk voor een van de twee godheden in het binnenste heiligdom.

De schrijn staat in Izumiotsu, prefectuur Osaka; het terrein omvat de hoofdhalle, de gebedshal met zijn twee stenen torii en het kamferbos dat tot de mooiste groengebieden van Osaka behoort. De hoofdhalle en de bijschrijnen Sumiyoshi en Kasuga zijn nationale Belangrijke Culturele Goederen; blijf op de paden en bekijk ze van buitenaf.

Het kamferbos van het heiligdom, waarvan twaalf bomen in 1999 door Izumiotsu tot natuurmonument zijn verklaard, staat op de lijst van Osaka's 100 groene selecties. In de hoofthal wordt een mannelijke en een vrouwelijke godheid vereerd, daarom staan er twee torii naast elkaar voor de gebedshal.