Mudō-ji Temple, Boeddhistische tempel in Sakamotohonmachi, Japan

Mudō-ji, formeel Mudō-ji Myōō-dō, is een Tendai-tempel in de Mudō-ji-vallei van het Oost-pagodegebied van Enryaku-ji op de berg Hiei. De hoofdhal, de Myōō-dō, is een houten gebouw met een groot donkergrijs pannendak en ornamentale nokfiguren. Onder de diepe dakranden heeft de verweerde bruine houten gevel een brede middenbaai, geflankeerd door schuifdeuren met witte rechthoekige panelen, gedragen door dikke vierkante pilaren. Links staat een stenen lantaarn met ingekerfde tekens, met op de voorgrond een laag houten hek en stenen treden.

Mudō-ji werd in 865 gesticht door Sōō, de monnik die als grondlegger van de duizenddaagse omwandeling geldt, en werd in 882 op keizerlijk bevel een Tendai-filiaaltempel. Onder abt Kankei verwierf het invloed vergelijkbaar met die van de Oost- en Westpagodegebieden van Enryaku-ji. Het brandde af bij Oda Nobunaga's aanval op de berg Hiei in 1571 en opnieuw in 1843, en werd telkens herbouwd.

Mudō-ji is de basis van de duizenddaagse kaihōgyō-praktijk, en de vaste monniken, rinban genoemd, moeten de voetbedevaart hebben voltooid of er middenin zitten. Het hoofdbeeld van Fudō Myōō zou door stichter Sōō zelf zijn gebeeldhouwd nadat hij bij de Drie Watervallen van Katsuragawa Myōō-in, het okunoin van de tempel, een visioen van de godheid had.

Het dichtstbijzijnde station is het kabelbaanstation Enryaku-ji aan de Hieizan Railway; van daaraf ligt de tempel ongeveer tien minuten lopen naar het zuiden. Het adres is 4220 Sakamotohonmachi, Otsu, prefectuur Shiga. De toegang gaat te voet, dus houd rekening met die wandeling.

Mudō-ji is de basis van de duizenddaagse kaihōgyō-praktijk; de hoofdgodheid is een Fudō Myōō-beeld dat volgens de overlevering door Sōō zelf is gesneden nadat hij bij de San-no-taki-watervallen van Katsuragawa Myōō-in een visioen van de godheid had. De tempel heet ook "Minami-dake" en is de 26e halte op de Kinki-route langs de 36 Fudō.