Umi-no-Mori Park, Stadspark in de Baai van Tokyo, Japan

Umi-no-Mori Park is een stedelijk park van 88 hectare op opgespoten land in de baai van Tokio, in de wijk Koto. Het ligt op een stortplaats die tussen 1973 en 1987 is aangelegd met 12,3 miljoen ton afval en bouwgrond, in afwisselende lagen. Een laag van 1,5 meter teelaarde met compost bedekt de 30 meter hoge afvalheuvel. Het park heeft twee kleine heuvels, een centrale grasvlakte en bos, en de Sea Forest roeibaan.

Het terrein is tussen 1973 en 1987 aangelegd door afwisselende lagen van 12,3 miljoen ton afval en bouwgrond in een sandwichstructuur. Het parkconcept werd op 24 februari 2005 goedgekeurd door de Havenraad van Tokio, en in 2007 begon het planten. Het watersportgebied opende op 1 juni 2019, en het volledige park opende op 28 maart 2025.

De naam Umi-no-Mori betekent „bos van de zee”. De compost van het park wordt gemaakt van gesnoeide takken en bladeren van straatbomen in Tokio, als onderdeel van een bosplan met hergebruik van grondstoffen. Vrijwilligers en kinderrangers onderhouden het windbos, waar de natuur per seizoen te observeren is.

Toegang via buslijn Ha 01 van Toei vanaf de stations Tokyo Teleport, Tokyo International Cruise Terminal of Telecom Center, uitstappen bij Umi-no-Mori Park. Van 1 juli 2025 tot 31 maart 2026 rijdt een gratis autonome bus tussen station Shinkiba en het park, behalve met Nieuwjaar. Het terrein is groot, dus reken op lopen tussen de delen.

De compost van het park komt van gesnoeide takken en bladeren van straatbomen in Tokio, waardoor een grondstofkringloop wordt gesloten. Het terrein was ook gastheer van paardensport- en kanosprintwedstrijden tijdens de Olympische Spelen van Tokio 2020, en de Sea Forest Waterway werd er in 2019 geopend.