Dannohhorinji, Boeddhistische tempel in Sakyō-ku, Japan.

Dannohhorinji is een tempel van de Jōdo-shū in het stadsdeel Sakyō in Kyoto, gesticht in 1611 door de monnik Tan'nō Ryōjō. De hoofdhal, rond 1750 herbouwd en aangewezen als gemeentelijk cultureel erfgoed, herbergt een staand Amida-beeld dat aan Eshin Sōzu wordt toegeschreven. De poort aan de Kawabata-dōri uit 1766 draagt een shisa op het dak, een verwijzing naar de banden van de tempel met de Ryukyu.

De tempel werd gesticht in 1611, toen de Kyotonaar Fushimi Jirobei het bamboe achter zijn huis bij de Sanjō-brug liet rooien en er een kluis bouwde voor de monnik Tan'nō Ryōjō, die uit het koninkrijk Ryukyu was teruggekeerd. De voorganger Goshin-ji, in 1272 gesticht door Dōkō Ryoe, was afgebrand. De hoofdhalle werd rond 1750 herbouwd na twaalf jaar werk dat in 1738 begon.

De naam van de tempel komt van de tweede abt, Dan'nō Ryōsen, die door de stadsbewoners liefdevol "Dan'nō-san" werd genoemd. Hij is bekend om zijn zwarte kattenbeeldjes met opgeheven rechterpoot, die sinds het midden van de Edo-periode worden gemaakt als boodschappers van de godheid Shuyashin en door sommigen als de oudste maneki-neko van Japan worden beschouwd. Een shisa uit Okinawa staat op het dak van de ingang, als herinnering aan de stichter, de monnik Tanchū, die terugkeerde uit het koninkrijk Ryukyu.

De tempel staat aan de Kawabata-dōri, net ten noorden van Sanjō, op korte loopafstand van station Keihan Sanjō en metrostation Sanjō Keihan. De hoofthal, de abtswoning en de poort liggen aan de straat; de shiisaa op het dak van de ingang valt nauwelijks op. Het terrein wordt betreden om te bidden: spreek zacht en verstoor ceremonies niet.

De tempel bewaart een zwart kattenbeeldje met opgeheven rechterpoot, hier sinds het midden van de Edo-periode gemaakt als bode van de godheid Shuyashin; sommigen houden het voor Japan's oudste maneki-neko. Op het dak van de ingang staan twee shisa uit Okinawa, die herinneren aan het verblijf van stichter Tan'nō Hōrin in het koninkrijk Ryūkyū.