Naipian-Kannonji, Boeddhistische tempel in Tondabayashi, Japan

Naipian-Kannonji is een boeddhistische tempel van de Rinzai Myōshin-ji-school in Tondabayashi, prefectuur Osaka. De hoofdgodheid is Senju Kannon en de bergnaam is Hōjō-zan. Het terrein omvat een Kannon-hal die in 1917 werd herbouwd naar een ontwerp van architect Itō Chūta, een in 1922 herbouwde hoofdhal, een kluis genaamd Naipian en een hoofdpoort uit 1964 die werd overgebracht van de Erin-ji-tempel in Kōshū, prefectuur Yamanashi.

De tempel ontstond in 1339, toen Kusunoki Masatsura op de berg Hōjō een hal bouwde met daarin een Senju Kannon die aan keizer Go-Daigo had toebehoord. Na de dood van Masatsura en zijn broer Masatoki in 1348 trok hun moeder Kuniko zich hier terug als de non Haikyōni. De hal werd later Kannon-ji, werd in 1873 verlaten en vanaf 1917 door Katō Shinnosuke herbouwd.

De naam Naipian-An komt van de strobedekte kluis waar Kuniko, de moeder van Kusunoki Masatsura, als non Haikyo-ni leefde en tot een elfgezichtige Kannon bad voor haar man en zonen. De tempel is halte 20 op de Kawachi Saigoku-bedevaart, en de Kannon-hal bewaart datzelfde elfgezichtige beeld.

De tempel staat aan 1103 Amanago, Tondabayashi, op korte loopafstand van de halte Amanago van de Rainbow Bus-lijn Tojo vanaf station Tondabayashi. Het terrein betreedt men via een zuidpoort uit 1991 die naar de achterste toegangsweg leidt; de hoofdpoort, in 1964 overgebracht van de Eirin-ji in Yamanashi, is een vierpotige poort van kastanjehout.

Het graf van Nanko Hisako, bekend als Haikyo-ni, staat op het terrein; zij woonde hier zestien jaar nadat haar man en zonen sneuvelden in de Slag bij Shijo-Nawate in 1348. Een zeven verdiepingen tellende stenen toren in de buurt dient als gedenkteken voor de Kusunoki-clan.