Soya Shell Mound, Schelpenhoop in Soya, Ichikawa, Japan

De Soya Shell Mound is een hoefijzervormige Jōmon-schelpenhoop en nederzetting op de linkeroever van de Kokubun-rivier, 240 m van noord naar zuid en 210 m van oost naar west. De oostzijde heeft twee schelpenlagen en de westzijde één, met kleinere hopen aan de voet van de hoofdhopen. Opgravingen vonden 38 kuilwoningen, 21 voorraadkuilen en 20 menselijke resten.

De plaats werd bewoond tijdens de Jomon-periode tussen 4000 en 2500 v.Chr., toen mensen leefden van vissen en schelpverzameling. De gelaagde afzettingen tonen hoe hun manier van leven veranderde over de eeuwen.

De vindplaats gaf zijn naam aan Soya-aardewerk, een laat-Jōmon-type dat Yamanouchi Sugao in 1939 benoemde naar scherven uit een kuilwoning. De referentiescherven raakten zoek en heetten tot hun herontdekking in 1987 "spookaardewerk". Een opslagkuil bevatte veel Ostrea denselamellosa-schelpen voor de vervaardiging van armbanden, wat wijst op productie voor handel.

Het opgegraven terrein is na de opgravingen weer aangevuld; de schelpenhoop ligt nu onder de grond, grotendeels omringd door woonhuizen. Te voet bereikbaar in ongeveer vijf minuten vanaf de bushalte Soya, aangedaan door Keisei-bussen vanaf station Ichikawa (JR Sobu-lijn). Zoek de gemarkeerde vindplaats, geen openliggende schelpenlagen.

De schelpafzettingen hier vertegenwoordigen een van de grootste ophopingen langs Japans Pacifische kust. Onderzoekers kunnen voedingspatronen en leefgewoonten over veel eeuwen alleen uit deze lagen traceren.