Honjō-ji Temple, Boeddhistische tempel in Sanjo, Japan

Honjō-ji is de hoofdtempel van de Hokke-shū Jimmon-school, gesticht in 1297 en in 1314 hernoemd. Het hoofdgebouw telt twee verdiepingen: de bovenverdieping is van rood hout met een leuning, een blauwgroen pannendak met ronde balkeinden langs de rand, en een lager pannendak boven een gevel met een crème banier met twee donkere emblemen. Bij de ingang staat een blauw-wit pijlbord, waarna een open pad het terrein in leidt.

In 1297 stichtte de monnik Nichiin een strohut bij een bron waar een witte os neerknielde en blauwe lotussen bloeiden; de plaatselijke heer Yamayoshi Sadakiyo en zijn zoon Nagahisa bekeerden zich en noemden het Shōrenge-ji. In 1314 werd het Chōkyū-zan Honjō-ji, met Nichirō als eerste patriarch en Nichiin als stichter. Nagahisa schonk 300 koku land. In 1318-19 won Nichiin de paleisdebatten van Kamakura.

De tempel herbergt elk jaar een Setsubun-viering waar bezoekers performers in gekleurde duivelmaskers kunnen zien die deel nemen aan traditionele boeddhistische rituelen.

De tempel ligt in Nishi-Honjōji, Sanjō, prefectuur Niigata. Vanaf station Sanjō (JR Shin'etsu-hoofdlijn) is het ongeveer 20 minuten lopen naar het westen; vanaf station Tsubame-Sanjō (Jōetsu-shinkansen) ongeveer 10 minuten met de auto, en ongeveer 15 minuten met de auto vanaf de afrit Sanjō-Tsubame van de Hokuriku-snelweg. De stadsbus van Sanjō, „Gurutto San”, stopt bij Honjōji-Kuromon-mae, drie minuten lopen van de poort.

De tempel bewaart een zijden portret van de monnik Nichigen, een aangewezen cultuurgoed van de prefectuur Niigata, naast middeleeuwse documenten en een houten zittend beeld van de leek Fu Dashi met twee staande begeleiders, cultuurgoederen van de stad Sanjō. In 2021 werden de hoofthal, de gastenhal, het verblijf van de abt, de hoofdingang en de grote studeerkamer voorgedragen voor het nationale register van materiële cultuurgoederen.