Nōso-hachimangū, Shinto-schrijn in Japan

Nōso-hachimangū is een shinto-heiligdom in Iizuka, prefectuur Fukuoka, vroeger een prefecturaal heiligdom en nu opgenomen onder de Beppyō-heiligdommen van het Jinja Honchō. Vereerd worden keizer Ōjin, keizer Chūai, keizerin Jingū, Takenouchi no Sukune en de hemelse en aardse goden. Volgens de overlevering richtte keizerin Jingū bij haar terugkeer van de veldtochten in Korea een altaar op in het Nōso-bos.

Volgens de overlevering van het heiligdom richtte keizerin Jingū bij haar terugkeer van de Koreaanse veldtochten een altaar op in het Nōso-bos en nam daar afscheid van haar volgelingen uit Kyushu; hun wens haar gezicht weer te zien, ‘itsuka’, zou ten grondslag liggen aan de naam Iizuka. Het heiligdom werd later op die plek gebouwd. In 1359 (Enbun 4) stond er al een hal, en in 1924 werd het verheven tot prefectuurheiligdom.

Het heiligdom heet ook Nōso-gū; de naam hangt samen met de legende dat keizerin Jingū in het Nōso-bos afscheid nam van haar volgelingen uit Kyushu, en hun wens haar gezicht ooit terug te zien, „itsuka”, zou de naam Iizuka hebben opgeleverd. Het geldt als beschermheiligdom van Iizuka en als godheid voor de kinderopvoeding; bij het Ningyō Kanshasai op de tweede zondag van mei worden de poppen bedankt.

Bezoekers moeten door het torii-poort binnengaan en buigen terwijl zij naar de hoofdhal lopen als teken van respect. Toegang tot de terreinen is gratis en bezoekers ervaren de meeste activiteit tijdens maandelijkse festivals, vooral op de eerste dag van elke maand op Tsukinamisai of tijdens seizoensgebonden vieringen.

Het heiligdom heette vroeger 納祖宮 (Nōso-no-miya); de huidige tekens 曩祖 kwamen later. Volgens de overlevering nam keizerin Jingū in het Nōso-bos afscheid van haar metgezellen uit Kyushu; hun wens haar gezicht terug te zien (itsuka) zou ten grondslag liggen aan de naam Iizuka.