Aruka Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Het hoofdschrijn (hongū) van Aruka staat in Kamigō, Ebina, op een natuurlijke oeverwal tussen de Sagami-rivier en haar zijrivieren. Haiden, heiden en beschuttende hal vormen één driedelig bouwwerk dat de honden omsluit, een groot 18e-eeuws gebouw in nagare-zukuri-stijl met een dak van kakinbast. Een houten hal met koperen dak kijkt naar het zuiden, met daarvoor een gedraaid touw en witte zigzagpapieren stroken.

Het stichtingsjaar van het heiligdom is onbekend, maar in het Nihon Sandai Jitsuroku staat dat het in 869 samen met het Samukawa-heiligdom de vijfde lagere rang, lagere graad, ontving. Het wordt vermeld in de Engishiki van 927 als Aruka-heiligdom van het Koza-district, provincie Sagami. In de middeleeuwen werd het beschermd door de Ebina-clan, en in de Edo-periode diende het als beschermheiligdom van vijf dorpen in de regio Ebina.

Het heiligdom vereert Arukahiko-no-Mikoto, een zonnegod, en Arukahime-no-Mikoto, een watergodin, samen als Aruka Daimyōjin. Op 8 april brengt het Mizuhiki-matsuri een heilige steen van de hoofdschrijn naar de Aruka-grot bij het Okumiya en haalt die op 14 juni terug. Sinds 2017 verschijnt een figuur met panda-masker, de Panda Gūji Dairi, bij feesten en schoolbezoeken.

Het heiligdom ligt aan de Hachioji-weg en de Yokosuka-waterweg doorsnijdt een deel van het terrein. De gebedshal, de offerhal en het overdekte hoofdschrijn vormen één aaneengesloten gebouw op het zuiden, bereikbaar via een korte stenen trap. Het hoofdschrijn en de drakenschildering op het plafond zijn cultureel erfgoed van de stad Ebina.

Het heilige lichaam van het heiligdom is een bleekzwarte ronde steen van ongeveer 15 cm hoog en 27 cm in omtrek, bewaard in het binnenste heiligdom. Achter de gebedshal staat het grote hoofdgebouw uit de 18e eeuw in nagare-zukuri-stijl met kakibastdak, dat in 1992 samen met de drakenschildering op het plafond als gemeentelijk cultureel erfgoed is aangewezen.