Castello Carrobio

Castello Carrobio is een kasteel in de Neogotische stijl met vier octagonale hoektorens, een centraal bergfried en gevels versierd met steen, cement en terracotta-elementen verdeeld over drie niveaus. Het gebouw ligt in een park dat bereikbaar is via een met bomen beplante laan naar de hoofdingang.

Het kasteel werd gebouwd tussen 1898 en 1914 door Graaf Vittorio Sacerdoti, die het ontwerp naar Boheemse kasteelarchitectuur modelleerde ter ere van zijn vrouw Elena von Gutmann. Tijdens de Duitse bezetting in de jaren 1940 onderging het landgoed ernstige beperkingen vanwege het Joodse erfgoed van de familie Sacerdoti.

De interieuren tonen Murano-glazen kroonluchters en het familiewapen van de Sacerdoti in verschillende ruimten zoals de Grote Zaal en balzalen. Deze decoratieve elementen geven inzicht in hoe de adel zich in het begin van de 20e eeuw kleedde en leefde.

Het terrein ligt in een park dat ooit deel uitmaakte van het lokale bosecosysteem en bereikbaar is via een met bomen beplante laan vanaf de hoofdingang. De omgeving biedt een natuurlijke bosachtige setting die het bezoek aan het gebouw omlijst.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel tijdelijk gesloten vanwege het Joodse erfgoed van de familie Sacerdoti, wat Graaf Vittorio ertoe bracht zijn achternaam later te veranderen ter bescherming. Dit verborgen hoofdstuk onthult hoe deze plaats werd getroffen door de onrust van die tijd.