Grotta di Turi

De Grotta di Turi is een religieuze grot in Turi, Italië, die zich 12 meter diep uitstrekt over meerdere niveaus met twee stenen altaren en een ingewikkeld netwerk van passages onder een kerkstructuur. Een monumentale trap met stenen treden en smeedijzeren leuningen verbindt de grot met de bovenste kerk, gebouwd in 1728 om bezoekers toegang te geven.

De grot werd herontdekt tijdens de plaag van Napels in 1656-1658 en transformeerde van een vergeten plaats in een vernieuwde plek van religieuze toewijding en gemeenschapsvergaderingen. Deze herontdekking markeerde het begin van het gebruik als schuilplaats en gebedsplek voor de lokale bevolking.

De vloer van de grot is bedekt met 238 handgemaakte keramische tegels die de ambachtslust van Apulie tonen door middel van menselijke figuren, landschappen en bloempatronen in turkoois, bruin en geel. Deze tegels getuigen van het artistieke vakmanschap van de regio en bepalen het uiterlijk van deze heilige ruimte.

Toegang tot de grot is via brede, stabiele trappen die gemakkelijk te navigeren zijn, met verlichting die het pad duidelijk markeert. Het binnenclimaat heeft constante temperatuur en luchtstroom, waardoor een bezoek comfortabel is, ongeacht het seizoen.

Archeologische vondsten in de grot, waaronder een oud altaar, een kruis en twee ampullen, suggereren dat Sint-Oronzo religieuze ceremonies uitvoerde tijdens vervolgingstijden. Deze artefacten bieden een direct inzicht in de vroeg-christelijke aanbidding op deze locatie.