Abbazia di San Domenico

De Abbazia di San Domenico is een kerk verdeeld door sterke zuilen in drie schepen met halfronde apsen. Het interieur omvat een verheven priesterkoor bereikbaar via trappen en een ondergrondse crypte met religieuze reliekschatten.

De abdij werd in 1011 gesticht en ontving in 1205 pauselijke bescherming die haar onafhankelijk maakte van lokale kerkelijke autoriteit. Franse troepen beschadigden het tijdens de napoleontische periode, waarna monniken van een nabijgelegen klooster het herstelden.

De bronzen deuren tonen taferelen uit het leven van Sint Dominicus en belangrijke momenten uit de kloostergeschiedenis. Deze voorstellingen vertelden verhalen die belangrijk waren voor de geestelijke gemeenschap hier.

De crypte is toegankelijk via zijingangen gelegen in het interieur van het gebouw. Plan voldoende tijd in om zowel de hoofdkerkruimten als de ondergrondse gebieden te bezichtigen.

De abdij werd gebouwd op grondgebied dat ooit toebehoorde aan de Romeinse staatsman Marcus Tullius Cicero, een detail dat toont hoe het belang van de plaats door de eeuwen veranderde. Deze lagenopbouw van oude en middeleeuwse geschiedenis op dezelfde plaats vertelt een verhaal van veranderende waarden.