Luceria

Luceria is een oude Romeinse nederzetting in Canossa langs de rivier Enza in de noordelijke Apennijnen, waar opgravingen oude straten, funderingsresten en huisstructuren hebben blootgelegd. De zichtbare ruïnes tonen een nederzetting met straatnetwerken en meerdere bouwresten die gedurende verschillende perioden continu bewoond waren.

De nederzetting begon in de 4e eeuw v.Chr. op een strategisch knooppunt van drie belangrijke handelsroutes, waardoor het een belangrijk handelcentrum werd. Met de komst van de Romeinen werd de plaats verder ontwikkeld en bleef eeuwenlang bewoond voordat het uiteindelijk werd verlaten.

De locatie toont hoe plaatselijke bevolking en Romeinse kolonisten hier samenleven, sporen achterlatend in architectonische resten en alledaagse voorwerpen. Deze mengeling is zichtbaar in de tentoonstellingen van het Nationaal Archeologisch Museum van Parma, waar artefacten uit de opgravingen worden getoond.

De locatie is seizoensgebonden toegankelijk en biedt zicht op behouden weggedeelten en gebouwfunderingen uit verschillende perioden. Het wordt aanbevolen stevig schoeisel te dragen, omdat de grond onregelmatig is en de paden tussen de ruïnes niet consistent vlak zijn.

De belangrijkste doorgangsroute door de nederzetting beschikt over een geavanceerd drainagesysteem dat in de wegconstructie is ingebouwd en water efficiënt afvoerde. Dit detail toont de praktische kennis die Romeinen hadden voor stedebouw en hun vermogen om met lokale omgevingsomstandigheden om te gaan.