Zuid-Italië

Zuid-Italië verwijst naar de zes regio's Abruzzen, Apulië, Basilicata, Calabrië, Campanië en Molise, die zich uitstrekken over het onderste deel van het schiereiland van de Adriatische tot aan de Tyrreense Zee. De kustlijn wisselt af tussen rotsachtige uitsteeksels, zandstranden en kleine vissershavens, terwijl landinwaarts het terrein oploopt tot heuvels en bergketens die de valleien van elkaar scheiden.

De zes regio's kregen hun officiële grenzen door de Italiaanse Grondwet van 1948, die het land na de oorlog reorganiseerde. Daarvoor waren deze gebieden vaak verenigd of verdeeld onder wisselende koninkrijken, waaronder Normandisch Sicilië en het Koninkrijk der Beide Siciliën.

De keuken ten zuiden van Rome leunt sterk op wat de zee biedt, met eenvoudige bereidingen zoals gegrilde vis of pasta met tomaten en sardines. In veel dorpen in de streek vind je kleine trattoria's waar grootmoeders nog met de hand orecchiette rollen of buffelkaas bereiden op dezelfde dag dat het wordt verkocht.

Napels fungeert als vervoersknooppunt voor het hele gebied, met regionale treinen die in alle richtingen rijden om kleinere plaatsen langs de kusten en landinwaarts te bereiken. Huurauto's bieden meer vrijheid als je van plan bent afgelegen dorpen of berggebieden te verkennen.

In Matera hebben mensen meer dan 9000 jaar onafgebroken gewoond in grotwoningen uitgehouwen in kalksteen. Deze grothuizen, sassi genoemd, vormen nu een werelderfgoedlocatie waar sommige kamers zijn omgebouwd tot hotels of werkplaatsen.