San Ciro

San Ciro is een barokke kerk gekenmerkt door een hoog ingangsportaal met een gewelfd timpaan en sierlijke details op de gevel. Het interieur heeft een enkel schip met drie dreibladige absissen die de belangrijkste ruimtelijke indeling vormen.

De bouw van de kerk begon in 1736 op grond waar sinds 1656 een kleinere kapel voor Onze-Lieve-Vrouw van Alle Graties had gestaan. Dit toont aan hoe de locatie gedurende meerdere generaties spirituele betekenis had voor de plaatselijke gemeenschap.

De kerk is genoemd naar Sint-Cyrillus en toont religieuze kunstwerken binnenin die lokale baroktraditie weerspiegelen. De binnenruimtes en decoraties laten zien hoe vakmanschap en ontwerpkeuzes in de loop der tijd zijn geevolueerd.

Het gebouw werd in 1982 uitgebreid gerenoveerd na schade veroorzaakt door explosies in de buurt en milieufactoren. Vandaag de dag ziet de structuur er uit zoals deze werd herbouwd tijdens dat renovatiewerk.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog dienden deze kerk en nabijgelegen grotten als schuilplaatsen waar mensen bescherming zochten tegen luchtaanvallen. Deze dubbele rol als heiligdom en toevluchtsoord vormde hoe bewoners zich daarna met de plek verbonden.