Synagogue de Reims

De Synagoge van Reims is een gebouw met neo-Moorse architectuur herkenbaar aan zijn fraaie glas-in-loodramen en een centraal roosvenster met de Davidsster. Het ontwerp combineert artistieke details met zijn functie als gebedshuis voor de lokale joodse gemeenschap.

Het gebouw opende in 1879 en ontving zijn beschermde monumentenstatus in 1989, wat formele erkenning markeerde van meer dan een eeuw continu religieus gebruik. Deze aanwijzing weerspiegelde de rol van de instelling in het spirituele leven van de gemeenschap.

Het gebouw trekt mensen uit verschillende joodse tradities en blijft een belangrijk onderdeel van het lokale gemeenschapsleven. De binnenruimtes laten zien hoe de gemeenschap haar religieuze praktijken in de loop der tijd heeft aangepast.

De plek is open voor bezoeken en het wordt aanbevolen om van tevoren de openingstijden voor rondleidingen en diensten te controleren. De toegang voor bezoekers kan variëren afhankelijk van religieuze evenementen, dus vooruit plannen helpt bij een goed bezoek.

Een gedenksteen bij de ingang herdenkt 253 joodse deportees uit Reims tijdens de Tweede Wereldoorlog, als stille getuigenis van deze tragische periode. Dit monument helpt bezoekers het diepere historische gewicht van de plaats buiten haar architectonische schoonheid te begrijpen.