Sanatorio de Tuberculosos de Sierra Espuña

Het sanatorium is een medische faciliteit met drie vleugels van twee verdiepingen, een kelderverdieping, een conciergewoning, mortuarium en een waterleiding voor smeltwater. De indeling weerspiegelt het typische ontwerp van sanoria uit het begin van de 20e eeuw met functionele ruimtes.

Het sanatorium werd ontworpen door Pedro Cerdán in 1917 en opende in 1935 voor tuberculosepatiënten. Het sloot in 1962 nadat de ontdekking van streptomycine dergelijke instellingen overbodig maakte.

Na sluiting werd het gebouw van 1965 tot 1982 gebruikt als basisschool en later als jeugdherberg. Dit laat zien hoe gemeenschappen verlaten medische faciliteiten voor nieuwe doeleinden aanpasten.

Het gebouw is niet toegankelijk vanwege structurele instabiliteit en is omgeven door een beschermend hek. U kunt het exterieur en terrein van buiten de barrière bekijken om de architectonische opzet te waarderen.

De site staat op Spanje's Rode Lijst van Bedreigd Erfgoed, wat het markeert als een bedreigde historische structuur. Deze erkenning benadrukt het belang van dergelijke medische faciliteiten voor de openbare gezondheidszorg.