Edificio Telefonica

Het Telefónica-gebouw is een wolkenkrabber van ongeveer 89 meter hoog met 14 verdiepingen, waarin Art Deco-design wordt gecombineerd met traditionele barokke ornamentale details. De buitengevel toont een karakteristieke mix van moderne constructie en klassieke decoratieve elementen uit Madrid.

Het gebouw werd in 1929 voltooid en droeg de titel van Europas hoogste gebouw totdat het in 1940 werd overtroffen door de Terrazza Martini Tower in Genua. Zijn vroege prominentie stelde het in als een symbool van moderniteit tijdens het interbellum.

Het gebouw diende als operatiebasis voor internationale journalisten tijdens de Spaanse Burgeroorlog, die hun verslagen van hieruit naar de wereld verstuurden. De locatie aan de Gran Vía maakte het een cruciaal centrum voor degenen die het conflict documenteerden.

Het gebouw herbergt de Telefónica Foundation, die een telecommunicatiemuseum en auditorium exploiteert met openbare tentoonstellingen en evenementen. Bezoekers moeten van tevoren de openingstijden controleren, aangezien niet alle ruimten voortdurend toegankelijk zijn.

De dakklokverlichting werd in 2013 van rood op blauw veranderd als onderdeel van een verandering in bedrijfsidentiteit, maar blijft dienen als nachtelijk oriëntatiepunt. Deze subtiele kleurverandering is een detail dat veel plaatselijke bewoners opmerken en herkennen als een teken van de tijd in de stad.

Locatie: Madrid

Locatie: Universidad

Ontstaan: maart 1929

Architecten: Ignacio de Cárdenas Pastor

Verdiepingen boven de grond: 14

GPS-coördinaten: 40.42039,-3.70190

Laatste update: 20 december 2025 om 15:29