Monastery of Saint Epiphanius

Het Klooster van Sint Epifaneus is een vroeg-christelijk complex in de buurt van Luxor met meerdere stenen structuren in een functionele indeling. De site bevat kamers en gangen die ooit het monastieke leven huisvestten, zichtbaar voor de oude Tebas.

De site werd in de vroeg-christelijke periode gevestigd als een toevluchtsoord voor gelovigen die zich van de wereld terugtrokken. Opgravingen door het Metropolitan Museum of Art tussen 1912 en 1914 onthulden de omvang van deze gemeenschap en zijn rol in de regio.

Het klooster toont sporen van het koptische religieuze leven door inschriften en dagelijkse voorwerpen die bezoekers vandaag nog in de ruimtes kunnen zien. Deze materiele overblijfselen geven een direct inzicht in hoe monniken hier baden, werkten en samen leefden.

De locatie dicht bij Luxor maakt het gemakkelijk om te combineren met andere archeologische sites in de regio. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en zich voorbereiden op oneffen terrein en beperkte schaduw in het hele gebied.

Duizenden ostraca werden in het klooster gevonden - kleine aardewerkfragmenten waarop mensen gebeden en gedachten schreven. Deze intieme geschriften bieden een venster op de gedachten en bezorgdheden van mensen meer dan 1400 jaar geleden.