Sfinx van Gizeh, Kalkstenen sfinx in Gizeh, Egypte
De Grote Sfinx is een kalkstenen beeld op het plateau van Gizeh, 73 m lang en 20 m hoog, met een menselijk hoofd dat een gestreepte nemes draagt en een liggend leeuwenlichaam. Het is uitgehouwen uit het gesteente van de Mokattam-formatie, en het gezicht is sterk verweerd, de neus ontbreekt. Tussen de uitgestrekte voorpoten bevindt zich een donkere opening.
Arbeiders vormden het uit gesteente rond 2500 voor Christus tijdens het bewind van farao Chefren, terwijl ze zijn piramide bouwden. De neus verdween ergens tussen de derde en tiende eeuw, hoewel restauratiewerkzaamheden veel eerder begonnen onder Thoetmosis IV en sindsdien in fasen zijn voortgezet.
De Arabische naam Abu al-Hawl, „Vader van de Verschrikking“, herinterpreteert mogelijk de naam van de god Hauron, met wie de sfinx werd vereenzelvigd; middeleeuwse auteurs als al-Maqrīzī vermelden ook de Koptische vorm Belhib. In het Nieuwe Rijk werd ze vereerd als Hor-em-achet, „Horus aan de horizon“, zoals op de Droomstele van Thoetmosis IV tussen haar voorpoten.
De Sfinx kijkt oostwaarts op het plateau van Gizeh, ongeveer 20 km ten zuidwesten van het centrum van Caïro, met de piramides van Cheops en Chefren op de achtergrond. De toegang loopt via de plateau-ingang en rondt de ommuring; de basis en voorpoten zijn massief gesteente, terwijl de zachtere lagen van het lichaam sterk zijn geërodeerd. De donkere opening tussen de voorpoten is vanaf het pad zichtbaar.
Rode pigmentsporen op het gezicht suggereren dat het hele beeld ooit geschilderd was volgens traditionele Egyptische kleurpraktijken. Seismische onderzoeken hebben een netwerk van gangen en kamers onder de figuur onthuld, sommige mogelijk ouder dan wat vandaag zichtbaar blijft boven de grond.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.362 bijdragers wereldwijd.

