Remigiusberg

De Propsteikirche St. Remigius is een Romaans kerkgebouw met een langgerekt grondplan, drie spitsboogvensters en een toren aan de noordzijde. Binnen wordt de akoestische ruimte bepaald door een modern orgel met meerdere registers dat de liturgische functies ondersteunt.

Benedictijnse monniken uit het klooster St. Remi in Reims richtten deze kerk in 1127 op onder gezag van de aartsbisschop van Mainz. De ontbinding van het klooster in de 16de eeuw veranderde het gebouw in een kapel voor de lokale adel.

De kerk diende lange tijd als begrafenisplaats voor de Pfalzgrafen van Veldenz, die een innige band met dit heiligdom onderhielden. Bezoekers kunnen vandaag de historische verbinding tussen deze adellijke familie en de heilige ruimte nog voelen.

Het gebouw staat op een heuvel en is per voet bereikbaar via paden van verschillende zijden. Bezoekers moeten bedenken dat dit een actieve gebedsplaats is en de toegang kan variëren afhankelijk van diensten of evenementen.

De noordtoren stamt uit de 12de eeuw en was oorspronkelijk ontworpen als verdedigingswerk in plaats van klokkentoren. Een spitsbogdeur verbindt deze middeleeuwse vestingwerk direct met het koor in het heiligdom.