Dreigurtbrücke

De Dreigurtbrücke is een staalconstructie over de Rur, gedefinieerd door zijn drie belangrijkste liggers die de spoorlijn ondersteunen. De constructie kenmerkt zich door klinknagels, typisch voor bouwtechnieken uit die periode.

Deze structuur is gebouwd tussen 1928 en 1929 als vervanging van een eerder stenen boogbrug die sinds 1841 in dienst was. De voltooiing markeerde de overgang van de regio naar moderne staalbouwmethoden.

De brug ontleent zijn naam aan de drie stalen liggers die zijn vorm bepalen en duidelijk zichtbaar zijn voor treinpassagiers. Dit kenmerk maakt het een herkenbaar oriëntatiepunt langs de spoorlijn voor reizigers.

De brug kan worden geobserveerd vanaf de oevers van de Rur of vanuit nabijgelegen observatiegebieden, met het beste uitzicht van onderaf. Houd in gedachten dat dit een actieve spoorlijn met regelmatig treinverkeer is.

Ingenieur Robert Tils ontwikkelde een innovatief ontwerp waarbij de twee onderliggers waren gepositioneerd om onder de sporen een ongebruikelijk ondersteuningssysteem te creëren. Deze structurele benadering vertegenwoordigde een interessante oplossing voor die tijd.