Buchenloch, IJstijdgrot nabij Gerolstein, Duitsland

De Buchenloch is een grot in het dolomietgesteente van de Gerolsteiner Kalkmulde, ten noorden van Gerolstein. Ze is ongeveer 30 meter lang, 4 meter breed en gemiddeld 2,4 meter hoog, met een dikke middenpijler, een grote en een kleine zijkamer en links een smalle zijgang van circa 15 meter. Doorsijpelend water lost calciet en dolomiet op en vormt kalksinter en druipsteen.

De grot werd in de jaren 1880 uitgegraven door Eugen Bracht, een landschapsschilder. Een daar gevonden stenen werktuig behoort tot het Moustérien, wat betekent dat er neanderthalers verbleven. De dierenbotten wijzen op mammoet, grottenbeer, wild paard en rendier als prooi. De archeologische vondsten bevinden zich in het Rheinisches Landesmuseum Trier; een deel van de botten is zoek, enkele liggen in het museum Villa Sarabodis in Gerolstein.

De naam van de grot combineert „Buchen” met „loch”; ze staat ook bekend als Buchenlay. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen de spoorlijn van Gerolstein een strategisch doelwit was, schuilde een deel van de inwoners van de stad in de grot tijdens bombardementen, naast de bossen van de Dietzenley.

De grot is vrij toegankelijk en gemakkelijk te bereiken via de Vulkanwanderweg (Eifel) en de negende etappe van de Eifelsteig. Betreed de grot niet tussen 1 oktober en 31 maart, wanneer de wettelijke vleermuisbescherming de toegang tot mogelijke overwinteringsplaatsen verbiedt. Sommige delen zijn donker en vochtig, en achterin loopt een steile kleihelling bijna tot tegen het plafond.

De achterwand van de grot wordt gevormd door een steile, kleiige helling die bijna tot onder het grotplafond reikt. Sijpelwater lost de bestanddelen calciet en dolomiet van het dolomietgesteente op en zet daardoor kalksinter en druipsteen in de grot af.