Borsberg, Bergtop in Schönfeld-Weißig, Dresden, Duitsland

De Borsberg bereikt een hoogte van 361 meter en is het tweede hoogste punt van Dresden, waar de Loschwitz-Pillnitzer-helling zijn zuidelijke einde bereikt. Een zandsteenkolom uit 1865 bekroont de top, omgeven door dicht bos.

Rond 1780 liet keurvorst Frederik August III een voetpad aanleggen door het Friedrichsgrund via de Meixmühle naar de Borsberg. In 1775 liet graaf Marcolini voor de keurvorst een kunstmatige rotsgrot op de top bouwen, de Eremitage, later ingericht met empiremeubels en een haard. In oktober 1865 werd westelijk van de grot de triangulatiekolom Porsberg opgericht: een zandstenen pijler van 5,9 m op een fundering van 2,8 m, station nr. 7 van de koninklijk-Saksische landmeting onder Christian August Nagel. De houten uitkijktoren op de Eremitage werd in 2011 afgebroken.

De grot op de top, Eremitage genoemd, werd in 1775 aangelegd door graaf Marcolini voor keurvorst Frederik August III. Hij bevatte een achthoekige ruimte, eerst met rustiek houtmeubilair, later met empiremeubelen, een haard en een spiegel. Een houten uitkijktoren uit het midden van de 19e eeuw werd tot 1897 onderhouden door de Saksische hofbouwambt en in 2011 afgebroken.

De top is te voet bereikbaar via paden vanaf Graupa aan de voet van de berg en vanaf het dorp Borsberg, dat tot aan de topzone reikt. Gemarkeerde routes verbinden de top ook met Slot Pillnitz en de Meixmühle in het Friedrichsgrund. De zuidhellingen naar het Elbedal zijn sinds 1961 beschermd.

De zuil op de top is station nr. 7 van het koninklijk-Saksische triangulatienetwerk, in oktober 1865 opgericht onder Christian August Nagel en verbonden met de Midden-Europese graadmeting. Het opschrift luidt "Station Porsberg der Mitteleuropäischen Gradmessung 1865"; in 2003 werd de zuil gerestaureerd ter gelegenheid van Nagels honderdste sterfdag.