Brandungskliff am Steigerberg, Paleoklif formatie in Steigerberg, Duitsland.

De Brandungskliff am Steigerberg is een fossiele klif in een verlaten grindgroeve op de westflank van de Steigerberg, tussen Eckelsheim en Wendelsheim. De klifwand van Kreuznach-rhyoliet is verdeeld in vier terrasvormige treden, elk met een bijna verticale wand van 3 tot 5 meter hoog. De wanden vertonen horizontale inkepingen en holtes, terwijl de vlakke oppervlakken parallelle groeven en ketelvormige uithollingen hebben.

Het klif ontstond ongeveer 30 miljoen jaar geleden tijdens de Rupel-transgressie, toen de zee van het Mainzer Bekken haar hoogste tertiaire stand bereikte en volledig mariene omstandigheden heersten. Het onderliggende Kreuznach-rhyoliet dateert uit het Vroeg-Perm, ongeveer 260 miljoen jaar ouder. De vier terrassen registreren de zeespiegelstijging van het vroege Rupelien.

De klifwand bevat fossielen van oesters (Ostrea callifera), mossels (Perna sanderbergi) en zeepokken (Balanus stellaris) die ooit aan de rots vastzaten. Bezoekers zien ook horizontale inkepingen die als brandingsholten worden uitgelegd en ketelvormige uithollingen op de terrassen.

De locatie ligt tussen de dorpen Eckelsheim en Wendelsheim, ten zuidwesten van Mainz, op de westelijke helling van de Steigerberg. Het is raadzaam stevig schoeisel te dragen omdat het terrein steil is en de omstandigheden kunnen variëren afhankelijk van het weer en de bodemvochtigheid.

De vier terrasniveaus registreren de zeespiegelstijging aan het begin van de Rupel-transgressie, toen de Rupelzee het hoogste niveau van het hele Tertiair in het Mainzer Bekken bereikte. Op de rotsvlakken markeren fossielen van oesters (Ostrea callifera), mossels (Perna sanderbergi) en zeepokken (Balanus stellaris) waar vastzittende organismen leefden.