Branitzer Park

Branitzer Park is een Engelse tuin in Cottbus die meer dan honderd hectare beslaat, gevormd door kunstmatige heuvels, meren en kanalen. Het 18e-eeuwse kasteel staat in de centrale zone, omringd door gazons en boomgroepen die een duidelijk kader creëren voor de verschillende secties van het terrein.

De familie Pückler verwierf het landgoed in 1696, maar pas vanaf 1845 begon graaf Hermann von Pückler-Muskau de barokke tuin om te vormen tot een Engels landschapspark. Het werk duurde voort tot 1871 en leverde een terrein op dat elementen combineerde geïnspireerd door zijn reizen door Engeland en het Oosten.

Het park ontleent zijn naam aan de oude spelling van Branitz, een wijk die met Cottbus werd samengevoegd en het oostelijke karakter van dit landschap verankert. Bezoekers merken de piramides op als een onverwachte architectonische uitspraak, anders dan de gebruikelijke elementen in tuinontwerp, waardoor een wandeling over het terrein een visuele ervaring wordt.

De verschillende zones van het park zijn verbonden door paden en bruggen die een wandeling van meerdere kilometers mogelijk maken en onderweg wisselende landschapsindrukken bieden. Iedereen die het hele terrein wil ervaren, moet meerdere uren plannen en comfortabele schoenen dragen.

Twee aardpiramides rijzen op uit het vlakke terrein, waarbij de meerpiramide op een eiland dient als laatste rustplaats van de graaf. De watergracht rondom deze structuur geeft het een bijzonder uiterlijk dat zich onderscheidt van het kasteelgebied.