Branitz park, Engelse tuin in Cottbus, Duitsland

Het park van Branitz is een 622 hectare groot Engels landschapspark in Cottbus, vanaf 1846 aangelegd door vorst Hermann von Pückler-Muskau. In het midden staat Slot Branitz, een crèmekleurig gebouw van drie verdiepingen met een donker schilddak, dakkapellen en een middenrisaliet met fronton; een stenen beeld op een sokkel staat voor de boogvormige ingang. Het park is verdeeld in Pleasureground, binnenpark en buitenpark.

De familie Pückler verwierf het landgoed Branitz in 1696; in 1785 verhuisde zij naar Muskau en werd Branitz verpacht. Nadat hij Muskau in april 1845 om financiële redenen had verkocht, begon Hermann von Pückler-Muskau in 1846 in Branitz een Engels landschapspark aan te leggen en betrok hij in 1852 met Lucie het verbouwde slot. Zijn stiefneef Heinrich von Pückler bracht later ingrijpende wijzigingen aan, geleid door oppertuinier Georg Bleyer.

Het park heet in het Nedersorbisch Rogeński park, en de wijk Branitz hoort bij Cottbus. In de tuinen staan de twee aarden piramides: de Seepyramide, in 1856-1857 gebouwd op een kunstmatig eiland in het meer, bevat de graven van Pückler en zijn vrouw Lucie, terwijl de getrapte Landpyramide ten zuidoosten van het meer ligt. In slot Branitz hangen schilderijen van de in Cottbus geboren Carl Blechen.

De verschillende zones van het park zijn verbonden door paden en bruggen die een wandeling van meerdere kilometers mogelijk maken en onderweg wisselende landschapsindrukken bieden. Iedereen die het hele terrein wil ervaren, moet meerdere uren plannen en comfortabele schoenen dragen.

Twee aardpiramides rijzen op uit het vlakke terrein, waarbij de meerpiramide op een eiland dient als laatste rustplaats van de graaf. De watergracht rondom deze structuur geeft het een bijzonder uiterlijk dat zich onderscheidt van het kasteelgebied.