Laeiszhalle

De Laeiszhalle is een concertzaal in de wijk Neustadt van Hamburg, ontworpen met sierlijke neobarokke gevels en met twee hoofdauditoriums onder één dak. Het gebouw toont gebogen balkons, stucdetails en een ruime entreehal die bezoekers verbindt met de voorstellingsruimtes binnenin.

Martin Haller ontwierp het gebouw voor de erfgenamen van Carl Laeisz, en het opende in 1908 als een van de meest geavanceerde concertzalen van Duitsland in die tijd. Na oorlogsschade vond de wederopbouw plaats in de jaren 1950, en de zaal dient sindsdien doorlopend als centrale locatie voor uitvoeringen.

De naam komt van Carl Laeisz, een Hamburgse reder wiens erfgenamen de bouw financierden, en het gebouw dient als thuisbasis voor het NDR Elbphilharmonie Orchestra. Bezoekers treffen er zowel traditionele symfonieconcerten als jazzsessies aan, waarbij de akoestiek bijzonder geschikt is voor kamermuziek die de ruimte vult zonder te overweldigen.

Het gebouw staat direct aan de Johannes-Brahms-Platz op een centrale locatie, waardoor het gemakkelijk te voet of met het openbaar vervoer te bereiken is. De zitplaatsen bieden goed zicht vanaf de meeste posities, en de deuren gaan doorgaans ongeveer een half uur voor aanvang van de voorstellingen open.

De grote zaal heeft 2000 zitplaatsen en was een van de grootste concertruimtes in Europa toen het opende, terwijl de kleinere zaal plaats biedt aan ongeveer 600 voor intimere settings. Dit verschil in grootte stelt hetzelfde gebouw in staat om zowel volledige orkesten als kamergroepen te herbergen zonder dat een van beide ruimtes te leeg of te vol aanvoelt.