Laeiszhalle, Concertzaal in Neustadt, Hamburg, Duitsland

De Laeiszhalle is een concertzaal in de wijk Neustadt van Hamburg, ontworpen met sierlijke neobarokke gevels en met twee hoofdauditoriums onder één dak. Het gebouw toont gebogen balkons, stucdetails en een ruime entreehal die bezoekers verbindt met de voorstellingsruimtes binnenin.

De Hamburgse reder Carl Laeisz liet de stad 1,2 miljoen mark na voor een waardige plek voor ernstige muziek, en zijn weduwe Sophie verhoogde het bedrag tot 2 miljoen. De architecten Martin Haller en Emil Meerwein bouwden de Musikhalle van 1904 tot 1908 op een stadskavel aan de Wallring; op 4 juni 1908 werd zij geopend als de grootste en modernste concertzaal van Duitsland. Zij doorstond de Tweede Wereldoorlog ongeschonden, waarna de Britse bezetters haar tijdelijk gebruikten als omroepstudio voor hun zender BFN.

De zaal is vernoemd naar de rederij F. Laeisz: oprichter Carl Laeisz liet de stad 1,2 miljoen mark na voor een waardige plek voor edele en ernstige muziek, en zijn weduwe Sophie verhoogde het bedrag tot 2 miljoen. Sinds de opening van de Elbphilharmonie zijn de Symphoniker Hamburg het vaste orkest. In de Brahms-Foyer staat Max Klingers Johannes Brahms-monument uit 1909 tussen bustes van componisten en musici.

Het gebouw staat direct aan de Johannes-Brahms-Platz op een centrale locatie, waardoor het gemakkelijk te voet of met het openbaar vervoer te bereiken is. De zitplaatsen bieden goed zicht vanaf de meeste posities, en de deuren gaan doorgaans ongeveer een half uur voor aanvang van de voorstellingen open.

De Grote Zaal heeft 2025 zitplaatsen en de Kleine Zaal 640; een derde ruimte, Studio E, biedt 150 plaatsen en het Brahms-Foyer 80 aan tafels. Het Walcker-orgel van 1908 had 73 registers en een speeltafel die in het toneel kon zakken; het pijpwerk verhuisde in 1950 naar een theater in Wuppertal.