Bonn Egyptian Museum, Oud-Egyptisch kunstmuseum aan de Universiteit van Bonn, Duitsland.

Het Egyptische Museum Bonn gebruikt een gerenoveerde voormalige schermzaal van 290 m² op de derde verdieping van gebouw P26 aan de Poststraße 26. De vaste tentoonstelling groepeert keramiek, stenen vaten, sculpturen, ushabti's en amuletten naar periode en thema, van de predynastische tot de Grieks-Romeinse tijd. Een scan van een 6 × 3 m grote muurafdruk uit de tempel van Karnak en een vitrine met een model van de piramide van Djoser vallen op.

De eerste objecten werden in 1820/21 verworven door theoloog Johann Martin Augustin Scholz, die Heinrich Menu von Minutoli op zijn expeditie naar Egypte vergezelde. Na de oprichting van het egyptologisch seminarie in 1897 zorgde de eerste hoogleraar Alfred Wiedemann via zijn contacten voor schenkingen van opgravers, waaronder vondsten uit het door Flinders Petrie opgegraven Naqada-graf. Grote delen van de collectie werden in de Tweede Wereldoorlog vernietigd, zoals reliëffragmenten uit de piramidetempel van Sahure en het zonheiligdom van Niuserre. Opgravingen van Elmar Edel op de Qubbet el-Hawa bij Aswan van 1955 tot 1982 vulden de collectie weer aan; op 16 maart 2001 werd het museum voor het publiek geopend.

Het museum toont vondsten uit zijn eigen opgravingen op de Qubbet el-Hawa bij Aswan, waaronder kleipotten met vroeg-hiëratisch schrift en twee beschilderde schalen die alleen daar voorkwamen. Het belicht ook particulier verzamelen: schenkingen en bruiklenen variëren van oesjabti's tot vervalsingen.

Het museum bevindt zich op het campus van de Universiteit Bonn en is gemakkelijk bereikbaar te voet, het beste bezocht met voldoende tijd om individuele objecten te bekijken. Plan enkele uren in om de vele voorwerpen zorgvuldig te bestuderen en de verklarende labels in je eigen tempo te lezen.

Het museum bevat ongebruikelijke stukken die onthullen hoe Egyptenaren dagelijkse voorwerpen maakten en gebruikten, niet alleen religieuze of koninklijke objecten. Dergelijke vondsten bieden een directer inzicht in het persoonlijke leven van gewone mensen in de antieke wereld.