Burg Alsdorf, Middeleeuws kasteel in Alsdorf, Duitsland.

Burg Alsdorf is een tweevleugelig bakstenen complex met donkerrode verflaag, de haaks op elkaar staande vleugels twee verdiepingen hoog onder leien daken. Het oudste deel is de 23 meter hoge ronde toren op de noordoosthoek, met muren van 1,72 meter dik aan de basis, bekroond door een achthoekige met leien gedekte kap met gesloten lantaarn. De zuidvleugel heeft twee trapgevels en dateert uit 1724; de oostvleugel, door muurankers gedateerd op 1617, heeft een kleine halve toren aan zijn zuideinde.

Een Gottfried von Lovenberg is in 1150 als heer van Alsdorf in oorkonden vermeld; zijn geslacht hield het kasteel zeven generaties lang, tot Hilger von Lovenberg in 1404 stierf. Zijn dochter Agnes trouwde in 1417 met Arnold von Hoemen, en in 1478 kwam het kasteel via Johanna von Hoemen aan de familie von Harff, die bijna twee eeuwen heerste. Daarna volgden de von Blanckarts; in 1935 werd de stad Alsdorf eigenaar.

De naam verwijst naar de heerlijkheid Alsdorf, vanaf 1150 in handen van Gottfried von Lovenberg en daarna van de families von Hoemen, von Harff en von Blanckarts. Boven de zuiddeur van de oostvleugel toont het alliantiewapen van Alexander Adolf von Blanckart en Maria Florentina von Wachtendonk-Germenseel, met hamer en lelie, het jaartal 1723 en herinnert aan hun verbouwing. Het park is vrij en gratis toegankelijk.

Het kasteel staat in het centrum van Alsdorf, omgeven door een klein park dat vrij en gratis toegankelijk is. Het hoofdgebouw huisvest nu gemeentelijke voorzieningen, zodat een bezoek zich richt op de buitenkant en het park. Bij de vleugels resteren twee gebouwen van de vroegere voorburcht: de remise uit het begin van de 18e eeuw en de poortbouw.

In de gewelfkelder van de Remise uit het begin van de 18e eeuw wachtten in 1775 twaalf leden van de Bockreiter in gevangeniscellen op hun vonnis door de kasteelheer. De ronde toren, het oudste deel, is 23 meter hoog en de muur versmalt van 1,72 naar 1,15 meter; tot 1925 huisde er de kasteelkapel.