Jewish Orphanage Berlin-Pankow, Architecturaal erfgoedmonument in Pankow, Duitsland.

Dit gebouw in Pankow werd gebouwd tussen 1912 en 1913 naar ontwerpen van architect Alexander Beer en combineert klaslokalen, slaapzalen en gemeenschappelijke ruimtes in één structuur. De indeling laat zien hoe woon- en leergebieden samen in hetzelfde gebouw waren ingedeeld.

Het weeshuis begon in 1882 toen de Joodse gemeenschap van Berlijn een tehuis overnam voor 39 vluchtelingenjongens uit Russische pogroms. Na een brand in 1911 ontwierp Alexander Beer het neobarokke gebouw dat in 1912/13 werd opgetrokken. Het bleef in gebruik tot december 1940, toen het werd samengevoegd met het Auerbach-weeshuis; de laatste bewoners werden in 1942 naar kampen gedeporteerd.

Het gebouw huisvest nu de wijkbibliotheek Janusz Korczak (sinds 2001) en de brede school SchuleEins (sinds 2007), en dient als cultureel centrum en ontmoetingsplek. Sinds de heropening in 2001 vinden er bijeenkomsten plaats die communicatie zien als middel tot informatie en vredeshandhaving; daaruit ontstond in 2007 de reeks Pankower Waisenhausgespräche. Een vrienden- en sponsorvereniging, met onder anderen Jutta Limbach, Wolfgang Thierse en wijlen Christa Wolf, houdt de herinnering aan het weeshuis levend.

Het gebouw bevindt zich in Pankow en is gemakkelijk bereikbaar via het openbaar vervoer van Berlijn. Het functioneert tegenwoordig als bibliotheek, dus bezoekers moeten vooruit plannen en controleren wanneer het open is.

Beer ontwerp de indeling zodat onderwijs en leven op een efficiënte manier onder één dak konden plaatsvinden. Deze aanpak was innovatief voor de ontwerp van wezenhuizen in het vroege begin van de 20e eeuw.