Belvedere of Embodying Benevolence

De Tempel van de Geïnkarneerde Welwillendheid is een twee verdiepingen tellend paviljoen met geel geglazuurde dakpannen en negen traveeën op het onderste niveau. De bovenverdieping bevat zeven secties verbonden door omlopende galerijen, terwijl de begane grond dubbele deuren en fijngewerkte houten raamkozijnen heeft.

Het paviljoen werd voor het eerst gebouwd in 1420 tijdens de Ming-dynastie onder keizer Yongle als Wen-toren en later in 1783 herbouwd na een brand. Deze wederopbouw vormde de structuur in zijn huidige vorm.

Tijdens de Kangxi-periode diende het paviljoen als locatie voor poëzietentoonstellingen waar geleerden van binnen en buiten het keizerlijk hof samenkwamen.

Het terrein is relatief vlak en gemakkelijk te bereizen, hoewel trappen de twee niveaus verbinden en moeilijk kunnen zijn voor oudere of minder mobiele bezoekers. Bezoeken in de vroege ochtend of late middag zijn het beste om het gebied met minder drukte te ervaren.

Vierentwintig vierkante kolommen ondersteunen de structuur via een ingenieus systeem van decoratieve consoles die het gewicht verdelen terwijl ze architectonisch evenwicht behouden. Deze combinatie van vakmanschap en engineering weerspiegelt een kenmerk van klassieke Chinese bouwkunst.

GPS-coördinaten: 39.91496,116.39209

Laatste update: 12 december 2025 om 15:21