Tiantong Temple, Boeddhistische tempel in district Yinzhou, Ningbo, China

De Tiantong-tempel staat in een vallei op de zuidhelling van de Taibai-berg, 30 km van Ningbo. De ruim dertig gebouwen rijzen noordwaarts op langs een centrale as: de buitenste en binnenste WANGONG-vijvers, de Zeven Boeddha-pagode, een schermwand, de Hemelse Koningen-hal, de Boeddhahal (de oudste, gebouwd in 1631), de Dharma-hal en de Arhat-hal. Overdekte gangen verbinden de hallen, een indeling die zeldzaam is onder bewaarde Chinese tempels.

Een rondtrekkende monnik, Yixing, zou de tempel in 300 hebben gesticht in de oostelijke vallei van de Taibai-berg. In 757 werd hij naar de huidige locatie verplaatst, en in 1007 verleende keizer Zhenzong van Song hem de naam Tiantong Jingde Chan-tempel. Na een overstroming die hem in 1587 verwoestte, legde de wederopbouw onder Miyun van 1631 tot 1640 de nog bestaande indeling vast.

De naam komt van de legende dat de god Taibai een jongen (tongzi) stuurde om brandhout en water te brengen naar de stichtende monnik Yixing. De tempel is de oorsprongsplaats van het Japanse Soto-zen: de monnik Dogen studeerde hier in 1225-1227 onder Rujing, en in 1998 werd een gedenksteen voor zijn verblijf opgericht. De bronzen ‘duizendmonnikenketel’, in 1641 gegoten, meet 2,36 m in doorsnee en weegt ongeveer 2 ton.

De tempel ligt ten oosten van Ningbo en is omgeven door bospaden die tussen gebouwen op verschillende hoogtes lopen. Het terrein is heuvelachtig, dus comfortabel schoeisel is aan te raden, en bezoekers moeten voldoende tijd uittrekken om de verschillende delen van het complex te verkennen.

De klokkentoren van de tempel herbergt een in 1934 gegoten bronzen klok van 7,5 ton en 2,76 meter hoog. Het oppervlak is bedekt met het Diamantsoetra, het Hartsoetra, het Grote Compassie-mantra en het Wedergeboorte-mantra. De tempel bewaart ook een in 1641 gegoten ‘duizendmonnikenketel’, met een diameter van 2,36 meter en ongeveer 2 ton zwaar, waarin ooit twee shi graan werd gekookt.