Baosheng Temple, Boeddhistische tempel in Luzhi, China

De Baosheng-tempel is een boeddhistisch complex in Luzhi, district Wuzhong (Suzhou). De Mahavira-hal bewaart stenen zuilvoeten uit de Song-dynastie, waaronder lotus- en huasheng-voeten die architect Liang Sicheng „bijzonder fraai” noemde. De Arhat-hal, in 1930 ontworpen door Fan Wenzhao, herbergt negen kleien arhatbeelden uit de Tang-dynastie van de hand van Yang Huizhi. Op het terrein staan ook een stenen dhvaja-pilaar uit de Song-dynastie en een 50 meter hoge ginkgo.

De Baosheng-tempel werd gesticht in 503, het tweede jaar van de Tianjian-periode van de Liang, onder de naam Baosheng Jiaosi. In 845 verwoest tijdens de boeddhistenvervolging van de Tang, werd hij in 1013 herbouwd en bloeide vanaf 1487 weer op onder de Ming; in 1950 werd hij museum. In 1928 stortte de helft van de Mahavira-hal in en gingen negen arhatbeelden verloren; architect Fan Wenzhao bouwde twee jaar later de Arhathal voor de overgebleven beelden.

De tempel staat ook bekend als Baosheng Chan-tempel, zijn naam tijdens de Qing-dynastie. In 1950 werd hij omgevormd tot het Baosheng Tempelmuseum. Binnen kunnen bezoekers een stenen dhvajo-zuil uit de Song-dynastie zien met ingegraveerde Boeddhafiguren en soetra's, en een ijzeren klok gegoten tussen het late Ming en vroege Qing.

Bezoekers moeten zich de tijd nemen om de verschillende zalen in hun eigen tempo te verkennen, want er is veel te zien in het hele complex. Het helpt om eerder op de dag aan te komen als de omstandigheden minder druk zijn en het licht beter is voor het bekijken van details.

De 1.500 jaar oude ginkgo van ongeveer 50 meter hoog is niet het enige over het hoofd geziene overblijfsel: de tempel bewaart ook een stenen dhvajo-pijler uit de Song-dynastie, met ingegrifte Boeddhafiguren en soetra's, en een ijzeren klok uit de late Ming- tot vroege Qing-tijd.