Fahai Temple, Boeddhistische tempel in district Shijingshan, Beijing, China

De Fahai-tempel is een boeddhistisch tempelcomplex met vier binnenplaatsen op vier terrassen die met de helling meestijgen tussen de Mantou-berg in het oosten en de Panlong-berg in het westen. De centrale as loopt van de bergpoort via de Hal van de Hemelse Koningen naar de Grote Hal, dan naar de Medicijnhal en de soetrabibliotheek, met klokken- en tromtorens aan weerszijden van de poort. Het complex meet ongeveer 72 meter oost-west en 150 meter noord-zuid.

De tempel werd tussen 1439 en 1443 gebouwd op initiatief van Li Tong, een hoveunuch tijdens de Ming-dynastie. Het is een van de weinige religieuze complexen uit die tijd waarvan de originele binnenste wandschilderingen grotendeels bewaard zijn gebleven.

De naam Fahai betekent ‘Zee van de Dharma’. De tempel staat bekend om zijn ‘vijf uitmuntendheden’: de Ming-muurschilderingen, een bronzen klok, oude witbastige dennen, de mandala-cassetteplafonds en de Vier-Cipressen-Eenboogbrug voor de ingang. De brug dankt haar naam aan de vier cipressen die op de hoeken groeien.

De tempel ligt in het bosrijke park Fahai Temple Forest Park, ongeveer twee kilometer ten noordoosten van Moshikou in het district Shijingshan. Om de muurschilderingen in de Daxiong-hal te beschermen is voor de afgesloten hal een apart kaartje nodig en gaat men met een zaklamp naar binnen; telefoons en camera's blijven buiten. Na een grote restauratie ging de tempel op 30 juli 2008 weer open.

De muurschilderingen van de tempel beslaan 236,7 vierkante meter verdeeld over negen panelen in de Mahavira-hal, in 1443 geschilderd door vijftien kunstenaars, onder wie de hofschilders Wan Fuqing en Wang Shu en de volksschilders Zhang Ping, Wang Yi en Gu Xing. De figuur van Guanyin van het Water en de Maan is meer dan vier meter hoog, en het gazen gewaad dat zij draagt bestaat uit vele ruitvormige bloemen, elk getekend met 48 zijden draden.