Fort de Villiers

Fort de Villiers is een militaire fortificatie uit de late 19de eeuw die zich uitstrekt over zeven hectare aan de zuidkant van de snelweg A4. De site toont kenmerkende militaire architectuur van die periode met bastions en kazematten.

Het fort werd tussen 1878 en 1880 gebouwd als onderdeel van het Séré de Rivières-systeem om de verdedigingswerken van Parijs na de Frans-Pruisische Oorlog te versterken. Dit verdedigingssysteem was een reactie op de Franse militaire nederlaag en was gericht op langetermijnbescherming van de regio.

Het fort diende vanaf de jaren 50 als noodopvang en herbergde later verschillende communautaire organisaties tot 2009. Deze transformatie toont hoe de plaats zich aanpaste aan veranderende lokale behoeften.

Het terrein kreeg in 2018 de status van regionaal erfgoed en bezoekers kunnen het verkennen via educatieve wandelpaden. Deze paden verbinden verschillende delen van het fort en maken een volledige rondgang mogelijk.

Het fort was oorspronkelijk uitgerust met achttien langeafstands kanonnen, tien kleinere kanonnen voor de kazematten en drie mortieren. Deze wapenarrangement maakte het een belangrijk punt in de verdedigingsring rond de Franse hoofdstad.